مطالعات فرودگاه اردبيل قبل از انقلاب از سال  1352آغاز شده بود كه احداث فرودگاه   در سال 1358 با تملك حدود 1200 هكتار اراضی در شمال شرقی و در فاصله 14 كيلومتری شهراردبيل آغاز گرديد و با شروع جنگ تحميلی و مشكلات مالی پروژه متوقف گشت و پس از پايان جنگ تحميلی با پيگيری مقامات محلی  و اختصاص كمكهايی از مشاركت مردمی و تامين اعتبار از سوی سازمان هواپيمايی كشوری آن زمان، كار احداث اين فرودگاه در سال 1368 ادامه يافت.بعد از اتمام كار باند اول فرودگاه یعنی باند 33/15 بطول 3298 متر، در سال 1370 اولين هواپيما از نوع C-130  روی باند فرودگاه به زمين نشست.

در تاريخ  1370/08/10 شركت هواپيمايی آسمان با هفته ای دو پروازدر مسير اردبيل – تهران و بالعكس با هواپيمايی فوكر28  فعاليت خود را در اين فرودگاه  اغاز نمود.

از سال 1370 نصب سيستمهای كمك ناوبری و ساير تجهيزات فرودگاهی و ساخت ابنيه فرودگاهی نيز شروع شد و يك باب ترمينال موقت به مساحت 900 متر مربع جهت ارائه سرويس به مسافرين احداث گرديد.كه با برقراری پرواز توسط شركت ساها با پرواز F27  رونق يافت.

تا شهريور 1373 فرودگاه اردبيل يكی از فرودگاههای اقماری اداره كل فرودگاه های استان آذربايجان شرقی به حساب می­آمد. با تشکیل استان اردبیل، فرودگاه اردبیل بعنوان فرودگاه مستقل دوره جديدی از فعاليتهای خود را آغاز نمود كه  در همين زمان  پروازهای  شركت هواپيمايی جمهوری اسلامی ايران  هم با هفته­ای سه پرواز در مسير تهران –اردبيل و بالعكس با هواپيمايی فوكر 100  برقرار گرديد.

درسال 1379 نیز فرودگاه اردبیل به مرز هوایی ارتقا یافت و پروازهای حج نیز از طریق آن انجام شد.